اسلایدر

بلاگ

پهلوان دوشنبه 20 تیر 1390 12:24 ق.ظ

دانشمندان برای آزمایشگاه علمی سیار «کنجکاوی» مقصد پیشنهاد دادند.

دهانهی گیل، گودال عریض 150 کیلومتری که نام خود را از یک بانکدار استرالیایی علاقمند به ستاره‌شناسی آماتوری گرفته، به عنوان مقصد ترجیحی برای اینکه فضاپیما بر مریخ بنشیند ظاهر شده است.

محل فرود پیشنهادی که تپه‌ای از رسوب‌های باستانی به ارتفاع 5 کیلومتر را شامل می‌شود، که شاید روزگاری در آب غرق بود. نیچر متوجه شد که این تپه در ماه اخیر مقام نخست را در یک رتبه‌بندی محرمانه از بین چهار سایت پیشنهادی برای فرود همکار پژوهشی آزمایشگاه علمی مریخ ناسا کسب کرده است. این آزمایشگاه سیار یک مریخ‌نورد 900 کیلوگرمی به نام Curiosity «کنجکاوی» است و قرار است اواخر سال جاری میلادی به فضا پرتاب شود.

laser cell
بیضی تیره در دهانه‌ی گیل محل فرود پیشنهادی برای آزمایشگاه علمی مریخ ناسا را نشان می‌دهد.

توافق دانشمندان بر دهانهی گیل تضمین نمی‌کند که مدیریت ناسا هم آن را انتخاب كند. سایت بعدی، دهانه‌ی آتشفشانی ایبرزویلد است، که شامل دلتای رودخانه‌ای قدیمی است و –شاید- در رسوب‌های بستر دریاچه‌ای که رودخانه به آن می‌ریخته شواهدی از موجودات زنده‌ی دفن‌شده یافت شود. این منطقه با اختلاف اندکی در مقام دوم قرار گرفت. دو سایت دیگر مورد نظر یکی ماورث والیس که در رشته کوه‌های طولانی و قدیمی خود کانی‌شناسی پیچیده‌ای را در بین چهار سایت جای داده، و دهانه آتشفشانی هولدن، سایت دیگر با بستر دریاچه‌ای باستانی است.

قرار بود مدیران ناسا، تصمیم نهایی را در هفته گذشته و طی بیانیه‌ای رسمی اعلام کنند؛ اما چنین اتفاقی نیفتاد و تصمیمی که می‌تواند نقطه پایانی بر پیچیده‌ترین فرایند انتخاب محل فرود یک مریخ‌نورد تاکنون باشد، هنوز اخذ نشده است. این چهار نقطه از بین ده‌ها محل احتمالی فرود برگزیده شدند. در پنجمین و آخرین کارگروه انتخاب سایت در ماه اخیر، مهندسان به دانشمندان گفتند که برای فرود امن مریخ‌نورد در هر یک از چهار سایت پیشنهادی خیال‌شان راحت باشد. مهندسان ناسا برای اولین بار از تکنولوژی «مرغ ماهیخوار» (جرثقیل فضایی) استفاده کردند که در آن یک سکوی شناور با پیشرانه‌ی جت به آرامی مریخ‌نورد را به نقطه‌ای عاری از تخته سنگ در بیضی فرود به ابعاد 20 کیلومتر در 25 کیلومتر می‌نشاند.

رأی اعتماد مهندسان به این معنی است که انتخاب سایت نهایی فقط بر اساس اولویت‌های علمی خواهد بود. بعد از کارگروه، جان گروتزینگر دانشمند پروژه از موسسه فن‌آوری کالیفرنیا در پاسادینا، 50 نفر از مسئولین و پژوهش‌گران را برای تیم علمی گرد آورد تا در پشت درهای بسته به رتبه‌بندی سایت‌ها بپردازند. یکی از دانشمندان می‌گوید: «این فرآیند کاملاً عادلانه است.»



ادامه مطلب ...

پهلوان شنبه 4 تیر 1390 05:58 ق.ظ
Main news image
فضاپیمای وویجر1، و شریکش، وویجر2، به کرانه‌ی حباب حفاظتی خورشید نزدیک می‌شوند.

فضاپیما آرامش غیرمنتظره‌ای را در مرز حباب خورشید یافت.

جئوف برومفیل

در فاصله‌ی هفده و نیم میلیارد کیلومتری از زمین، یعنی دورترین جایی‌که انسان به آن دست یافته، به نظر می‌رسد کرانه‌ی فضای بین ستاره‌ای باشد.

فضا پیمای وویجر1 در محدوده‌ی «غلاف‌خورشیدی»، جایی‌که جریانی از ذرات خورشید با گازهای کهکشان برخورد می‌کنند، قرار دارد. برخلاف انتظار دانشمندان از یک کرانه‌ی تیز و خشن، به نظر می‌رسد مرز بین‌ستاره‌ای مکانی ملایم باشد، که بادهای خورشیدی با ذرات خارج‌منظومه‌ای ترکیب می‌شوند.

استیماتوس کریمیگیس، فیزیک‌دان آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز در لائورل، مریلند، می‌گوید: «ما در این ناحیه‌ی درهم‌وبرهم هستیم، جایی‌که هنوز خورشید بر آن تاثیر اندکی دارد.» «مطمئناً آن‌طور که فکر می‌کردیم نیست.»

یافته‌های جدید، که هفته گذشته در نشریه نیچر توسط کریمیگیس و همکارانش گزارش شد، آخرین اخبار از سفر طولانی فضاپیما است . پس از پرتاب سال 1977، وویجر1 در سال 1979 در سفرش از کنار سیاره مشتری گذشت و از آتشفشان‌های فعال در قمر آیو عکس گرفت. سال بعد، وجود سه قمر جدید را که به گرد زحل [کیوان] می‌چرخیدند، تایید کرد. در یکی از آخرین عکس‌هایش، که در سال 1990 رسید، زمین به صورت لکه‌ای کوچک که در پرتوهای رنگین‌کمانی خورشید شناور است، ظاهر شد.

برخورد با ناشناخته


ادامه مطلب

ما را از نظرات خود مطلع نماییدتماس با ما

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات